مسابقات ورزشی منطقه ی شهاب

به نام خداوند دانا و توانا

دیشب که داشتم عکس ها را می دیدم به یاد مسابقات فوتبال منطقه ای شهاب افتادم. بعد از اقای

صالحی مسول ورزش منطقه ی شهاب کس دیگری نتوانست از عهده ی مسابقات ورزشی منطقه

بربیاید.امسال تیم مدرسه در مسابقات ورزشی نتیجه ی خوبی کسب نکرد. به یاد قولی می افتم

که بچه ها داده ام. قرار است با مدرسه ی حکمت مسابقه ی فوتبال بدهیم. در مسابقه ی رسمی

به انها باختیم. من داور بازی بودم و اقای الماسی دبیر ورزش مربی تیم. بود. خیلی دوست

داشتم در کنارش باشم . مسولیت برگزار کردن مسابقات فوتبال نیز بر عهده ی ایشان بود. به هر

حال تیم فوتبال خیلی زود از دور رقابت کنار رفت و امسال تیم حکمت بود که به فینال می رفت.

انها خیلی تمرین کرده بودن و بچه های مدرسه ی ازادگان تمرین نداشتند. وقتی به عکس انها نگاه

می کنم خیلی هایشان بهترین هستند. امسال دوست داشتم مانند سه سال قبل با بچه ها تمرین می

کردیم و تیم خوبی را روانه ی مسابقات می کردیم. به هر حال تمام شد. خیلی زود قبل از

تعطیلات تمام شد. سریع و بی برنامه. صالحی رمچاهی که بود مسابقات برنامه داشت و این

باعث می شد دانش اموزان بیشتر تشویق شوند. یادم هست وقتی که دوسال قبل با تیم دیرستان

بازی داشتیم به اقای صالحی گفتم که مدرسه ی ما میز تنیس ندارد و باید به ما میز تنیس بدهی. با

 خنده گفت اگر قهرمان مسابقات فوتبال شدید بیاید و میز تنیس را ببرید. بچه های تو مسابقه ی با

دیرستان دو به هیچ عقب بودند ولی تا اخرین نفس جنگیدند. و در اخر با سه گل حریف را

شکست دادند.خاطره های زیبایی از مسابقات فوتبال منطقه ای در ذهنم باقی مانده است. قبل از

مسابقات امسال دوست داشتم با تیم تمرین کنیم ولی نشد. شاید کسی دوست نداشت. خودم هم

علاقه ی چندانی نداشتم. امسال چند بازی داوری بر عهده بود. چند شب قبل عروسی یکی از

همکاران بود. رفته بودم به تبریک بگویم. چند کیلومتری با ما فاصله دارند. داشتیم صحبت می

کردیم که یک نوجوان شیک پوشی به من نزدیک شد و با احترام سلام کرد و گفت خوبید اقای

نیک خو.؟ به او گفتم من را از کجا می شناسد. خندید و گفت داور مسابقات.